Wicked · Tales

Nu nog +/- 2000 woorden in anderhalve dag typen en dan is de epic tale over Dordtse onlusten in 1647-1651 ook weer een feit.

En dan VAKANTIE :D. kan jullie comments van drie weken geleden eens beantwoorden ;).
 

Elke paar maanden verandert het. De obsessie. Een tijdje terug waren het zombiefilms. In record tijd heb ik zo'n beetje alle zombiefilms gezien die er op de markt zijn. Vriendlief is gelukkig heel meegaand in dit soort buien, dus hebben we samen onze beste zombiestem en dito loopje geoefend.
Als we ergens waren, hetzij schiphol, hetzij het plaatselijke winkelcentrum, keken we extreem goed om ons heen. Vluchtroutes? Check. Uitgangen die gebarricadeerd kunnen worden? Check. Wapens en voedsel voor handen? Euh. Na lang zoeken vonden we de ultieme "hide-out ":  Een oud Utrechts landhuis in the middle of nowhere met een grote slotgracht. De slotgracht zou met wat fantasie en grote houten staken goed voldoen als een eh barrièremiddel.

Op een gegeven moment waren de zombiefilms echter op en dat betekende ook langzaam het einde van de obsessie. Obsessies hebben bij mij een levensduur van een paar maanden. Ze zijn echter wel cyclisch en kunnen op elk gewenst moment weer terugkomen. De periode tussen de oude en de nieuwe obsessie is een periode van kalmte. Het internet is doods. Er is geen interessante fanfiction meer te vinden. Ik heb tot mijn grote verbazing zeeën van tijd voor universiteitswerk en andere monotone klussen.

Dan is het tijd voor de nieuwe obsessie: dit keer begon hij onschuldig. Gerard heeft een tijd lang zo'n 100 tot 200 kanalen kunnen ontvangen. Het ultieme kanaal was toch wel het sci-fi kanaal. Vierentwintig uur lang dr. Who, Torchwood, Battlestar Galactica, Angel en Star Trek. ALLE seizoenen van Star Trek, uren achter elkaar. SF was de shit. Ik heb Gerard opgedragen de film van Firefly te downloaden en dat was dat.

Het is uiteindelijk allemaal de schuld geweest van Djura. "Of Nikki en ik mee ging naar Star Trek 2009?" De bioscoopzaal was leeg op een paar oudere mensen na. Heel jong Breda was namelijk aanwezig op het plein vóór de bioscoop. Ferry Corsten draaide op dat moment op hét gratis dance-evenement van het jaar. De film begon ondanks al het lawaai van buiten en ik heb twee uur lang met open mond zitten kijken. (Afgezien van het naar de wc moeten, omdat bioscopen de irritante gewoonte beginnen te krijgen geen pauzes in te lassen. Hallo, zwakke blaas en 0,5 liter fanta!) Na afloop van de film wilden Djura en Nikki nog even dansen. Schoorvoetend stemde ik toe. Eigenlijk wilde ik zo snel mogelijk naar huis. Fuck Ferry Corsten. Ik MOEST op internet. Fanfiction, imdb, myspacepagina's, lj-communities, interviews....

Sindsdien gaat het snel bergafwaarts. Ik heb Gerard overgehaald met mij naar de bioscoop te gaan en nu probeer ik mijn vader en zusje te manipuleren zodat ik nog een keer gratis naar de bioscoop kan. Mijn enge fanatisme heeft tot nu toe een averechts effect op mijn familie. Mijn zusje heeft me er zelf van beticht dat ik "een van hen begin te worden"... Verdere toelichting gaf ze niet.

Ik irriteer me aan de echte trekkies op imdb die de film flamen. Ik ben de blogs van Zachary Quinto aan het lezen. Mijn humeur is  helmaal verpest omdat het nieuwe hoofdstuk van de fanfic (waar heel fanfiction.net aangehooked is, seriously 1900 comments...) tegenviel.

Ik heb altijd een uitzonderlijk goede timing voor nieuwe obsessies. Als standaardregel beginnen ze altijd in toets- of tentamenweken. Weerstand bieden is zinloos. huhu. Ik moet over drie weken een scriptie van plusminus 10.000 woorden af hebben over een oproerige periode (1647-1651) in de Dordtse geschiedenis. Ook heb ik de dag daarvoor een vaag tentamen over antieke mythen in de Europese literatuur. Ik moet beide halen om te mogen beginnen aan mijn master American Studies.

I'm fucked.

Ik trek de internetkabel er maar uit.

Zo'n vijftien weken geleden heb ik voor het laatste geupdate. In die tussentijd is er het een en ander gebeurd: ik ben eindelijk naar de Verenigde Staten geweest. Ik ga American Studies studeren en ik heb een reusachtig goed essay geschreven over mystieke Wodan Speren en Germaanse continuïteit. Verder hebben Gerard en ik, de kip Fluifje Kokoške van een bord laten eten.

Ik heb al eens eerder neergetypt dat ik weinig behoefte heb om te schrijven als ik gelukkig ben. Je moet je gedachten namelijk niet overanalyseren, voor je het weet wordt je er ontzettend ongelukkig door. Het nadeel is alleen dat ik veel vergeet als ik het niet neerpen. Zo weet ik over twee maand niet meer dat ik gisteren voor de eerste (of tweede keer?) van mijn leven triviant speelde. Dat ik iedereen vet inmaakte spreekt voor zich natuurlijk. Ook weet ik dan vast niet meer dat ik die dag gehaktballen met broccoli heb gegeten of dat er rotsblokken en autobumpers langs de kant van de snelweg liggen in de Verenigde Staten.

Herinneringen zijn in feite alles wat we hebben. Alles om ons heen verandert constant, maar de indrukken van "wat eens was" blijven ergens in de donkerste uithoeken van onze hersenen plakken. Wanneer ik probeer een fijne herinnering op te roepen dringt zich een beeld op van jaren terug: ik zit op mijn bed. Het is avond of nacht en buiten regent het. Het waait behoorlijk en buiten in iemands tuin hoor ik een windorgel heel zachtjes klingelen. That's all. Toch is het een van mijn favoriete herinneringen.

 De meeste indrukken blijven echter zitten in zo’n donkere hersenuithoek, totdat ze naar verloop van tijd compleet vervagen.

Ik ga meer schrijven. Over een jaar wil ik nog precies weten dat ik iedereen VET heb ingemaakt met triviant.  

Current Mood:	contemplative
Current Music:	Dies Natalis - Abschied

-omfg, ik ben blij. Na negen maanden ongelukkig te zitten zijn in mijn te krappe spacebox, woon ik nu al een maand in mijn ruime éénkamer appartement. Op dit moment kijk ik over een schitterend verlicht Utrecht uit. Beat that.
-Mijn huis/ganggenoten zijn tof.
-Ik heb net de meest fantastische minor ooit afgerond. Dat is dan wel weer wat jammer, maar het is een geweldige ervaring geweest.
-Gerard en ik gaan héél erg binnenkort naar Amerika.

Iemand zei ooit in een interview dat mensen geen behoefte hebben om te schrijven als ze gelukkig zijn. Die behoefte krijgen ze meestal pas als ze ongelukkig of ontevreden zijn. Intrigerende uitspraak en volgens mij o zo waar.
 

Current Mood:

happy

Ik was vanochtend ontzettend blij dat de wekker ging. Daarvoor bekeek ik de inhoud van een gereedschapskist. Ik besloot met een hamer het gezicht van Rupert Giles (red. acteur uit Buffy)  in te slaan. De zanger van Metallica kreeg een balpen door zijn strot geramd. Hierna fietste ik heel hard op mijn sokken weg, waarna een confrontatie met een "weerkat" (kogelronde reusachtige gemeenlachende man/kater) volgde. Ik vroeg hem me te krabben, zodat de psychopathische "weermuis" mijn geurspoor niet kon volgen. 
Het geweld tegen Rupert Giles en de zanger van Metallica was geoorloofd. Rupert Giles wilde namelijk mijn hoofd van mijn romp scheiden en de zanger van Metallica wilde me een kogel door de kop jagen. Ook kon ik het niet verkroppen dat dit geweld tegen mij gericht was: die lui van Metallica waren immers nog vorig jaar op mijn verjaardagsfeest gekomen. 

Mijn dromen zijn vrijwel nooit leuk, maar hebben meestal een negatieve stemming. Ik vind ze reusachtig interessant en soms ronduit amusant. Ik vraag me alleen af waarom ik nooit eens multimiljardair kan zijn, of een rustgevend chocoladebad mag nemen. In plaats daarvan neem ik het op tegen vampiers met alleen een potlood in mijn hand, schieten communisten met bazooka's op mij en is zombie-uitbraak 32432897 een feit. 
Nu las ik ergens dat het overgrote deel van de dromen negatief is. Way to go hersenen! Kunnen we dingen niet op een leuke manier verwerken? Vannacht wordt er vast weer een interessante show opgevoerd. 



Verder heb ik over minder dan een week weer school. Gadverdamme. Ik heb besloten om een Bob Marley-achtige wijze te gaan leven. Niet teveel stress, gewoon rustig aan. Ik vraag me alleen af of dat mogelijk is in Nederland. De neiging om naar een warm land te emigreren neemt toe. 

Ook heb ik voor het eerst sinds waarschijnlijk een lange tijd weer eens iets echt spontaans gedaan. Op de allerlaatste minuut besloot ik toch maar een dagje langer bij m'n lief te blijven. Dag treinkaartje! Bij de nachtwinkel maar even een tandenborstel gekocht, niet je tanden kunnen borstelen is een nachtmerrie. Daarna zijn we naar een metalkroeg in gedoken waar ik ongeveer drie tot vijf jaar ouder was dan de gemiddelde bezoeker :(. Of ze hebben allemaal een babyface, dat kan natuurlijk ook.

 
Bij Summer Darkness moest ik overigens mijn legitimatie laten zien om een Wodka-Cola te krijgen. Een paar jaar terug moest ik ook nog weleens mijn legitimatie laten zien,  maar dan meestal om aan te tonen dat ik echt niet ouder was dan 25. Misschien ben ik een van die zeldzame personen die jonger word naarmate ik ouder word. Ik duim voor mezelf. 

Na de metalkroeg besloten we (vallende) sterren te gaan kijken op het strand. Ik wil een herhaling daarvan, dit keer met dekens en een thermoskan met hete chocolademelk. 

Current Mood:

contemplative

ok. GVD.

Er valt vast wel iets buiten de officiële wegen om te regelen, maar ik word er zo moe van. Ik heb het gehad.

Overigens begint de Hogeschool ook een week eerder dan de Universiteit. In die week wilde ik juist op vakantie naar Spanje. Bye Bye Spanje!

Mijn gemoed is ook wel eens beter geweest. Understatement van de eeuw. Ik had aangegeven dat ik alleen in september wilde starten met de minor journalistiek. Natuurlijk word ik bij de februarigroep ingedeeld. Blijkbaar zijn ze op de hogeschool Utrecht ook incompetent. Nog leuker is dat ik me niet meer voor lotingvakken kan inschrijven voor september. Dat wordt dus puzzelen. Het komt uiteindelijk allemaal wel goed, maar ik haat nadenken over Belangrijke Zaken.

Ik wil nog steeds met die motor door Amerika rijden en in een klein dorpje gaan wonen, waar alles saai, goed en vooral makkelijk is. Soms heb ik het idee dat ik dit moderne leven niet trek. Het gaat te snel, te veel stress.

Ik sta wel op het punt Belangrijke Beslissingen te maken. Ik hou van hoofdlettergebruik. Wanneer ik Amerikanistiek ga studeren, ga ik ook een semester naar Amerika. Naar Amerika ga ik sowieso ook als ik géén Amerikanistiek ga studeren. Verder is Duitslandstudies een goede kandidaat. Ik bedoel, wie wilt er nu geen Duitslanddeskundige zijn? Alhoewel holocaustdeskundige nog toffer is, maar ik vermoed dat dat wat vreemd op mijn cv zal staan.

Verder heb ik besloten misschien maar in het leger te gaan. Puur administratief of leidinggevend natuurlijk. Ik kom de hindernismuur niet over :(.

Ik moet gaan. Mossadeq en de schurkenstaat Amerika roepen me.

Current Mood:

sick